Jean-Baptiste Del Amo’nun yazdığı, Pauline Martin’in resimlediği Senin Gibi, insanlarla hayvanların aynı dünyayı paylaştığını küçük okurlara anlatır. Sara Adakan’ın çevirisiyle MEA Kitap’ta yayımlanan 28 sayfalık kitap, hayvanların duygularına, ihtiyaçlarına ve ilişkilerine dikkat yöneltir.

Kısa bir resimli kitap olması, üzerine konuşacak az şey olduğu anlamına gelmez. Her sayfayı hemen açıklamak yerine çocuğun resimde neyi fark ettiğini dinlemek iyi bir başlangıçtır. Bazen bir yüz ifadesi, bazen yan yana duran iki hayvan, bazen de birinin neye ihtiyaç duyduğu sorusu konuşmayı başlatabilir.

Küçük çocukların dünyasında hayvanlar, oyuncak, çizgi film karakteri veya sesini taklit ettiğimiz figürler olarak sık görünür. Bu kitapla dikkati onların kendi hayatlarına çevirebiliriz. Bir hayvanın dinlenmeye, güvende olmaya veya başkalarıyla ilişki kurmaya ihtiyacı olması, onun yalnızca insanlar için var olmadığını düşünmeye yardımcı olur.

Kitabın benzerliklerden kurduğu yakınlık, hayvan hakları hakkında bir başlangıç sağlayabilir. Yetişkin olarak buraya şu tutarlı fikri ekleriz: Bir hayvan bize benzemese de kullanılabilir bir eşya değildir. Hakları, onu ne kadar sevimli bulduğumuza veya kendi ailemize ne kadar benzettiğimize bağlı olmamalıdır.

MEA Kitap’ın 3+ önerisiyle sunduğu, birlikte bakmaya ve konuşmaya uygun bir resimli kitaptır. Bu yaşta uzun açıklamalar yerine kısa ve somut sorular daha işlevli olabilir. Çocuğun her resim hakkında konuşması veya yetişkinin beklediği kelimeyi söylemesi gerekmez; yalnızca bakmak ve yeniden dönmek de bir okuma biçimidir.

Hayvanlara yaklaşırken bu konuşmayı gerçek sınırlarla ilişkilendirebilirsiniz: Uyuyan birini uyandırmamak, uzaklaşmak isteyen hayvanın peşinden gitmemek, dokunmadan önce onun davranışına dikkat etmek gibi. Hayvanı sevmek için mutlaka ona dokunmamız gerekmediğini anlatmak, kitabın birlikte yaşama sorusunu gündelik bir ilişkiye taşır. Çocuğa hayvanlarla tek başına temas kurma görevi vermeyin.

Bir hayvanın neye ihtiyacı olduğunu anlamak için neye bakabiliriz? İnsan gibi konuşamaması, hiçbir şey anlatmadığı anlamına gelir mi? Bu sorularla çocuğun gözlemine alan açarken, hayvanların her davranışını kesin olarak yorumlayabildiğimiz iddiasında bulunmamaya dikkat edebiliriz.

Kitabın adı ayrıca bir sınır sorusu açar: Birine iyi davranmak için onun bizim gibi olması gerekir mi? Aile kurma veya yakınlık örnekleri bir hayvanı fark etmeyi kolaylaştırabilir; fakat yalnız yaşayan, farklı ilişki kuran veya bize yabancı görünen hayvanların da hayatları önemlidir. Bu ayrımı küçük çocukla kurmak için basitçe farklı olsak da birbirimizi kullanamayız demek yeterli olabilir.

Okul öncesi çocuklarla birlikte okumak isteyen ailelere, öğretmenlere ve kütüphanecilere öneriyoruz. Yetişkinin konuşmayı hazır cevaplarla doldurmak yerine çocuğu dinlemeye zaman ayırması önemlidir. Grup içinde bütün çocukların aynı deneyime veya aynı aile yapısına sahip olduğunu varsaymayın.

Birlikte okuduktan sonra bir hayvanın rahat etmek için neye ihtiyaç duyabileceğini resmetmeyi deneyebilirsiniz. İsterse çocuk yalnızca kitaptaki bir ayrıntıya dönebilir. Soruları arka arkaya sorulan bir sınav haline getirmeyin; tek bir resim ve tek bir soruyla durmak yeterli olabilir. Okumanın amacı çocuklara hayvanları sevdiklerini kanıtlatmak değil, başka hayatların ihtiyaçlarını ve sınırlarını fark edecekleri bir alan açmaktır.

Sonuçları açıklamadan konuşmak için önce herkesin kitapta aynı noktaya geldiğinden emin olun. Soruların tek bir doğru yanıtı yok; düşüncelerinizi metindeki ayrıntılarla birlikte ele alabilirsiniz.

1. Bu resimdeki hayvanın neye ihtiyacı olabilir? Bunu nereden düşündün?
2. Bir hayvan dinlenmek veya yalnız kalmak isterse bunu nasıl fark edebiliriz?
3. Bir hayvanı sevmek için ona dokunmamız gerekir mi? Başka ne yapabiliriz?
4. Senden farklı olan bir hayvanla dünyayı paylaşmak ne demek olabilir?
5. Bu kitaptan bir hayvana soru sorabilseydin ne sorardın?